Etapa educativa:
3º da ESO
Área: Lingua Castelá e Literatura
Duración: 2 sesións de 50 minutos
1. Xustificación
Desde hai séculos, os seres humanos proxectaron o seu mundo
emocional na natureza. O vento forte representa a rabia; a chuvia, a
melancolía; a primavera, o renacer. Esta proxección —ver no clima un espello da
alma— é unha constante na poesía universal. Esta unidade pretende que o
alumnado comprenda este vínculo simbólico e experimente a escritura creativa
como ferramenta de expresión emocional, unindo o mundo natural co seu interior.
2. Competencias clave traballadas
- CCL:
Competencia en comunicación lingüística
- CSC:
Conciencia e expresión culturais
- CPAA:
Sentido de iniciativa e espírito emprendedor
- CE:
Conciencia e expresión emocional
3. Obxectivos didácticos
- Comprender
o uso simbólico do clima na tradición poética.
- Identificar
tópicos literarios relacionados coa natureza e o estado de ánimo.
- Ler
e analizar textos poéticos desde unha perspectiva emocional e simbólica.
- Crear
un poema no que se relacione o estado emocional propio coa natureza.
- Fomentar
a expresión emocional a través da linguaxe poética.
4. Contidos
- Recursos
expresivos: metáforas, personificación, campos semánticos.
- Tópicos
literarios: locus amoenus, tempus fugit, beatus ille,
natura naturans, etc.
- Lectura
comprensiva e análise de poemas breves.
- Creación
poética a partir de estímulos sensoriais e emocionais.
- Referencias
poéticas e cinematográficas onde o clima actúe como símbolo emocional.
5. Temporalización e desenvolvemento
Sesión 1: A chuvia nos ollos
Obxectivos específicos:
- Introducir
a simboloxía do clima na poesía.
- Ler
e analizar poemas representativos.
- Identificar
tópicos e recursos estilísticos.
Actividades:
- Activación
de coñecementos previos (10 min)
Pregunta inicial: “Que tipo de clima representa mellor como te sintes hoxe? Por que?”. Pequeno coloquio.
Preséntase a idea do clima como espello emocional na historia da poesía. - Lectura
guiada e análise breve de fragmentos poéticos (25 min)
Poemas traballados: - Garcilaso
de la Vega: En tanto que de rosa y azucena…
- Gustavo
Adolfo Bécquer: Rima LIII (“Volverán las oscuras golondrinas…”)
- Federico
García Lorca: Romance sonámbulo
- Visionado
e comentario de escenas breves (10 min)
- The
Tree of Life (Terrence Malick)
- Cumbres
borrascosas (Emily Brontë – adaptación)
- A
lingua das bolboretas (José Luis Cuerda)
- Peche
e reflexión rápida (5 min)
Diario: “Con que clima escribirías hoxe un poema sobre ti?”
Obxectivos específicos:
- Escribir
un poema no que se proxecte unha emoción nun elemento natural.
- Empregar
recursos poéticos e simbólicos.
- Compartir
a creación cos compañeiros e compañeiras nun ambiente respectuoso.
Actividades:
- Inspiración
visual e sensorial (10 min)Proxección de imaxes (chuvia, tormenta, bosque con néboa…). Cada alumno
escolle unha e describe como representa o seu estado de ánimo.
- Escritura
poética guiada (25 min)
Instrucións: - Comezar
cunha emoción.
- Empregar
un elemento do clima como símbolo.
- Incluir
polo menos unha metáfora ou comparación.
- Verso
libre ou con rima.
- Mínimo
6 versos.
- Lectura
voluntaria e comentario positivo (10 min)
Valóranse as imaxes poéticas e a expresión emocional. - Peche:
escolla do título da antoloxía de aula (5 min)
Lluvia de ideas e votación para título do mural/antoloxía colectiva.
6. Avaliación
Criterios:
- Comprende
a simboloxía do clima na poesía.
- Emprega
recursos poéticos de forma consciente.
- Expresa
emocións de xeito creativo.
- Participa
nas actividades con interese.
Instrumentos:
- Rúbrica
de avaliación do poema.
- Observación
directa e participación.
7. Ligazón co entorno galego
- Uso
do clima galego como símbolo: néboa, chuvia miúda, orballo.
- Observación
da contorna natural como inspiración.
RÚBRICA DE AVALIACIÓN: “O MEU CLIMA INTERIOR”
Nome do alumno/a: ____________________
Data: ____________________
|
Criterios |
Excelente (10) |
Ben (7-9) |
Suficiente (5-6) |
Mellorable (<5) |
|
Relación emoción-natureza |
A conexión é fonda, orixinal e moi suxestiva. |
A relación está clara e coherente. |
Existe relación, aínda que superficial. |
Apenas hai conexión entre emoción e clima. |
|
Uso de recursos literarios |
Emprega varios recursos con creatividade. |
Emprega algúns correctamente. |
Emprega poucos ou moi básicos. |
Non se aprecia uso consciente. |
|
Coherencia e cohesión |
O poema ten unidade, sentido e ritmo. |
Coherente, con pequenas interrupcións. |
Algo desordenado ou pouco claro. |
Carece de fío condutor claro. |
|
Orixinalidade e voz propia |
Destaca pola sensibilidade e estilo. |
Hai intención persoal clara. |
Correcto, pero impersoal. |
Sen implicación ou imitación evidente. |
|
Presentación e coidado |
Limpio, sen faltas, ben presentado. |
Claro, con algunha falta leve. |
Faltas graves ou presentación mellorable. |
Descuidado ou incompleto. |





